Datum plaatsing: 11 juni 2017

Dominee Piet Vliegenthart neemt afscheid


Dominee Piet Vliegenthart neemt afscheid


Berlicum (Sint-Michielsgestel): Hij deed de afgelopen negen jaar zijn werk voor de Samen op Weg-kerk van Berlicum-Rosmalen met veel plezier. Toch komt aan die periode volgende maand een einde. Dominee Piet Vliegenthart houdt het na 40 jaar in dienst van de protestantse kerk voor gezien. Net voor hij met pensioen gaat, schoven wij bij hem aan voor een terugblik op een b(l)oeiende tijd.

Door Mark van der Donk

De Samen op Weg-kerk staat in Berlicum, komende vanuit Rosmalen, bij de ingang van het dorp, meteen aan de rechterhand. Het is al bijna een decennium de plaats waar dominee Piet zijn verhalen predikt. Maar dat niet alleen, zo vertelt hij. “Ik ben vaak de verbindende schakel tussen mensen die elkaar in het dagelijkse leven niet zo snel zullen tegenkomen. De gemeenteleden (bij de geloofsgemeenschap aangesloten personen, red.) wonen in een vrij uitgestrekt gebied en zijn zelf veelal afkomstig uit andere delen van Nederland.” Kenmerkend voor de kerk is volgens Vliegenthart de open en gastvrije sfeer die er heerst. “Er is veel ruimte en er kan veel. Wat ik zelf heel fijn vind is het werken met een jaarthema, waarbij we ieder seizoen weer een nieuwe invalshoek kiezen voor een keur aan activiteiten. Iedere startzondag, begin oktober, is dan een klein hoogtepunt. Er zijn thema’s als gastvrijheid, levensloop en generaties voorbij gekomen, maar ook onderwerpen als ‘Er zit muziek in de kerk” en, dit laatste jaar, ‘Wie ben jij?’. Daarnaast zijn er de vaste activiteiten als een oecumenische leeskring, een gesprekskring voor jonge moeders, een vaderskookgroep, een kerkrestaurant en diverse kringen.”
Verschillende hoogtepunten somt de dominee desgevraagd op. “De kerkdiensten voor de 2- tot 5-jarigen, ‘Kerk-voor-jou’ genaamd, bijvoorbeeld. Dat deden we altijd, vijfmaal per jaar, voor de kerkdienst uit. Erg laagdrempelig, met een speels contact tussen de kinderen en mijn persoon. We hebben in januari van dit jaar ook een leuke dopelingendienst gehad, met meer dan 50 dopelingen uit de afgelopen jaren. En er waren twee geslaagde musicals - ‘Tot ziens op Patmos’ in 2013 en ‘Esther’ in 2015 - waar ik zelf in meespeelde. Er was regelmatig aandacht voor muziek in de kerkdienst, met medewerking van de cantorij en, al even geleden, een jongerenmuziekgroep.”
Vliegenthart, oorspronkelijk afkomstig uit Rotterdam, vertelt honderduit over al hetgeen zijn ‘vak’ zo mooi maakt. “We hebben een aantal openluchtdiensten gehouden, op Engelenstede en in de kom van Berlicum. En natuurlijk de kerkcafé’s. Dat zijn toegankelijke bijeenkomsten op een vrijdagavond rond een thema met discussie, gevolgd door een informele ontmoeting onder het genot van een glas. We mochten daarbij verschillende politici als Gerd Leers, mijn zus Marja van Bijsterveldt-Vliegenthart, toenmalig minister van onderwijs, en Emiel Roemer welkom heten. Verder waren er thema’s als grenzen in de medische ethiek en bijna-doodervaringen. Ik vind het zelf altijd mooi om te zien dat de kerk een ontmoetingsplaats is, waar mensen met elkaar in gesprek kunnen gaan over maatschappelijke en andere thema’s.”

Studieverlof
Zes jaar geleden maakte Vliegenthart samen met een groep gemeenteleden een reis naar Iona, een piepklein eiland voor de Schotse kust. “Daar bevindt zich een christelijke oecumenische gemeenschap met oude Keltische wortels. Ze hebben veel aandacht voor de natuur en het grote wereldgebeuren rond gerechtigheid en vrede. Die gemeenschap vormt voor veel andere gelovige mensen wereldwijd een inspiratiebron. Ook voor mij. In die tijd genoot ik van enkele maanden studieverlof en ik hield me bezig met het onderwerp creativiteit. Daar raak je niet snel over uitgedacht.”
Vier jaar later ging de dominee opnieuw op reis. “Met een groep jongeren naar Taizé, in midden Frankrijk. Ook dat was natuurlijk een hoogtepunt. Maar de vele bijzondere kerkdiensten, gewoon in Nederland, waren voor mij eveneens inspirerend. Er was altijd een hartelijk en open contact met de abdij van Heeswijk en er waren veel bijzondere momenten in de persoonlijke, pastorale contacten die ik onderhield. Het is altijd weer heel bijzonder als mensen niet alleen de deur van hun huis, maar ook de deur van hun levenshuis open doen en je als predikant in hun leven welkom heten. Het pastorale aspect van mijn werk is voor mij trouwens toch altijd heel belangrijk geweest. Het persoonlijke contact met de mensen is altijd de basis geweest van het werk dat ik al die jaren heb gedaan.”
Emeritaat
Vliegenthart is God dankbaar dat hij meer dan veertig jaar als predikant zijn werk heeft mogen doen. “Voor mij is het het mooiste beroep dat er is. Ik zou het direct zo weer over doen! Afgelopen februari heb ik mijn 40-jarig ambtsjubileum bereikt. En dat in actieve dienst. Volgende maand ga ik met pensioen, wat bij een predikant ‘emeritaat’ heet. Wordt mijn leven dan rustig en overzichtelijk? Ik vermoed van niet. Ik heb heel veel hobby’s; pianospelen (van boogiewoogie tot meer klassiek), theologische studie, lezen, fietsen, films en nog veel meer. En we hebben zeven kleinkinderen, die allemaal in de periode dat we in Rosmalen woonden geboren zijn. Ongetwijfeld zal er in de kerk waar we straks deel van uitmaken vrijwilligerswerk te doen zijn. Dat zal dan niet in deze streek zijn, maar in Utrecht. Daar zullen we enkele dagen na het officiële afscheid naartoe verhuizen. Een stuk dichterbij onze (klein)kinderen.”

Ds. Piet Vliegenthart neemt op zondag 18 juni officieel afscheid. De dienst begint om 10.00 uur.




Uw regio in beeld:

Een greep uit het thuisinhetnieuws fotoarchief:

algemeen nieuws

© 2017 Thuis in het nieuws | Webworks: DigiFactory Webworks | Design: Creativos 0.26156