Datum plaatsing: 16 april 2020 - Laatst gewijzigd: 16-04-2020 11:25:58

Pand van Buijs na jaren in ere hersteld


Pand van Buijs na jaren in ere hersteld


Rosmalen ('s Hertogenbosch): Het Landje van Buijs is tientallen jaren onderwerp van gesprek geweest als locatie waarop de nieuwe winkels
en appartementen aan de Harry Coppensstraat in het centrum moesten verschijnen. De grond die door een projectontwikkelaar werd gekocht behoorde bij de boerderij aan de Dorpsstraat 91. Dat pand bleef echter in handen van de familie Buis. Omdat er geen bestemming voor was en het ongebruikt leeg bleef staan verpauperde het in de twaalf jaar dat er niemand woonde.

door Herman van Dinther

Het eens zo statige pand werd overwoekerd door onkruid, houten delen zoals dakgoten en kozijnen begonnen te rotten en al bij al gaf het een desolate aanblik. Dat verergerde nog toen er een wietplantage werd ontdekt waarna ramen en deuren werden dichtgetimmerd. Hoewel het pand op de gemeentelijke monumentenlijst staat gaf je er bij wijze van spreken geen cent voor. Niettemin kwam er in 2018 een bord ‘te koop ‘ in de voortuin te staan. Toen Melanie Stevens dat zag begon het bij haar te kriebelen.
Melanie (39): “ In mijn jeugd kwam ik vaak bij mijn oma, Thea van der Geld, die op nummer 97 woonde. Ik voelde me daar, in de Dorpsstraat, helemaal thuis. Zelfs zodanig dat ik me voornam om later daar te gaan wonen. Maar we wonen met onze drie kinderen, twee dochters van 15 en 16 en een zoon van 17, al tien jaar in De Groote Wielen en we hebben het daar hartstikke naar onze zin. Dus er was eigenlijk geen reden om te gaan verhuizen.”

Bedroevend
“Toch vertelde ik aan mijn man Jeroen (45) dat ik had gezien dat het pand te koop was. Hij was wel enthousiast en wilde er best eens met de makelaar over praten.” Langzaamaan groeide het besef dat het toch wel een mooie locatie was en het met 1780 vierkante meter veel ruimte en mogelijkheden bood en dat nog wel midden in het centrum.
Jeroen, geboren in Middelrode, die samen met zijn broer een flink ICT-bedrijf in Den Bosch heeft : “De eerste aanblik toen wij het pand betraden was bedroevend. Wilde je hier iets van maken dan moest er toch wel heel veel gebeuren, de staat waarin het pand verkeerde was verschrikkelijk. Maar gelukkig konden Melanie en ik er wel doorheen kijken en konden we ons ook voorstellen hoe mooi het kon worden. In juli 2018 hakten we de knoop door en werd de overdracht in januari 2019 getekend.”

Deskundige hulp
“We stelden ons ten doel om de sfeer en zoveel mogelijk authentieke elementen in het pand te behouden. Daarom namen we ook meteen deskundigen in de hand om alles heel verantwoord aan te pakken. De architect die we inschakelden liet een bouwhistorisch onderzoek uitvoeren. Op zijn advies ook gingen we met een gepensioneerde aannemer in zee om de bouwactiviteiten te stroomlijnen. Die wist de juiste vakmensen te vinden die met liefde voor hun vaak aan de slag wilden gaan.
Omdat het een gemeentelijk monument is waren we natuurlijk wel aan een aantal spelregels gebonden die ons door de status van het pand door de gemeente werden opgelegd. Maar ik moet zeggen dat de samenwerking met de gemeente heel positief is verlopen waarbij al snel bleek dat we een gezamenlijk doel hadden, namelijk het in ere herstellen van dit belangrijke monument. En omdat het een monument is waren er ook financiële mogelijkheden om de restauratie te ondersteunen.”
Melanie: “Gaandeweg kwamen we wel een paar tegenvallers tegen. Zo bleken de vloeren gewoon op zand te liggen, was de fundering van het voorhuis kwalitatief ondermaats en bleek de stal die een T vormt met het woonhuis helemaal geen fundering te hebben. Het stalgedeelte was zo slecht dat er niets anders opzat dan dit gedeelte te slopen en opnieuw op te bouwen. De rookkanalen van de open haarden die in de woonkamer stonden haalden we weg maar daarmee bleek ook het letterlijke draagvlak van de monumentale zeshoekige schoorsteen te verdwijnen. Die schoorsteen moest van de gemeente wel behouden blijven. Dus daar hebben we op zolder een imposante stalen constructie voor moeten bouwen.”

Authentiek
“Maar het was ook wel uitdagend om met dit project, want zo beschouwden we het, bezig te zijn”, zegt Jeroen met hoorbare trots in zijn stem. Zo hebben we de binnenluiken van de voorkamer, die straks onze slaapkamer wordt, laten restaureren. Die blijven overigens wel krom maar dat vinden we acceptabel. We hadden ook nieuwe kunnen laten maken maar dan lever je toch wat authentieks is. Het glas in lood is gebleven zij het met een voorzetraam in verband met de isolatie. Ook de oude deuren beneden blijven gehandhaafd net als de en -suite deuren tussen de slaap- en badkamer. De deuren boven zijn wel nieuw maar een exacte kopie van de deuren beneden. De vloertegels in de gang hebben we eruit moeten halen omdat er veel kapot en gescheurd waren. Maar we hebben precies dezelfde tegels op de kop kunnen tikken waardoor het beeld bewaard blijft. Het geschilderde marmer dat in de gang op de muren zat is vervangen door een meer eigentijdse lambrisering.
De trap die naar boven voert hebben we ‘luier’ gemaakt, die was oncomfortabel steil. Op de bovenverdieping waar de kinderen straks hun kamers hebben zijn delen van de oude balken bewust in het zicht gelaten. Die hadden ook weg gestuct kunnen worden maar we wilden het allemaal niet te steriel hebben. Trouwens, wel leuk, hoewel het precieze bouwjaar nergens bekend is vond ik in een balk het jaartal, weliswaar moeilijk leesbaar, 1872 ingekeept. Dat is toch hartstikke leuk om te ontdekken.”

Combinatie oud en modern
Melanie: “Ook mooi in dit hele traject is wel dat we een goede binnenhuis architect hebben die waakte over het inpassen van de juiste elementen en de kleurstellingen. Daardoor krijg je een verantwoord geheel van op elkaar afgestemde stijlen waarmee de sfeer van vroeger wordt gecombineerd met het comfort van vandaag. En je weet, zoals dat bijna altijd en overal gaat, dat de bouw langer duurt dan gewenst. We hadden er met Kerst eigenlijk al in willen wonen, maar het zal wel mei worden, precies een jaar nadat we begonnen met de bouw. En dan is natuurlijk nog niet alles klaar, vooral buiten is er nog volop werk. Het behouden bakhuisje, waar vroeger veevoer werd gekookt, gaan we gebruiken als fietsenstalling. De nieuwe ‘bijbouw’ is voorlopig als tuinhuis in gebruik maar kan op termijn misschien wel door een van de kinderen worden gebruikt bijvoorbeeld als praktijk of bedrijfsruimte. De aanleg van de tuin is ook nog een uitdaging, maar ach, dat komt allemaal wel. Er is trouwens al wel een begin gemaakt met het straatwerk dat geeft meteen een verzorgd beeld. Een ding is zeker, hier willen we samen oud worden.”


Pand van Buijs na jaren in ere hersteld
Pand van Buijs na jaren in ere hersteld
Pand van Buijs na jaren in ere hersteld
Pand van Buijs na jaren in ere hersteld


Uw regio in beeld:

Een greep uit het thuisinhetnieuws fotoarchief:

algemeen nieuws

© 2020 Thuis in het nieuws | Webworks: DigiFactory Webworks | Design: Creativos 0.28914