Datum plaatsing: 17 november 2020 - Laatst gewijzigd: 16-11-2020 14:47:01

Kampioene uit Koolwijk schenkt champagne voor Marianne Vos


Kampioene uit Koolwijk schenkt champagne voor Marianne Vos


Koolwijk (Oss): Hoewel de wielerwedstrijden bijna allemaal afgelast werden, was 2020 tóch een jaar om niet snel te vergeten voor Elise Uijen. De 17-jarige scholier uit Koolwijk kwam maar 5 of 6 keer in actie, maar werd in die spaarzame wedstrijden wel mooi Europees én Nederlands kampioen tijdrijden bij de junioren. Berghs Contact zocht haar, tussen een schooldag en een van de vele trainingen, op.

door Mark van der Donk

Het was haar ouders al heel vroeg duidelijk dat Elise wielrenster wilde worden. “Hoe het precies ooit is begonnen, weet ik niet. Maar ik weet niet beter als dat ik altijd op de fiets bezig was. Ik ben graag buiten en dan sluipt dat er gewoon in, denk ik. Ik bleef er altijd heel stellig in dat fietsen hetgeen was wat ik wilde doen.” Toen ze een jaar of 10 à 11 was, regelde haar moeder dat ze een keer mee mocht rijden bij Wielervereniging Schijndel en meteen wist Elise: dit wil ik. “Ik wilde gewoon zó graag fietsen. Het is ook echt top bij de vereniging. Ik kreeg gisteren toevallig een appje dat we inmiddels met 40 dames zijn. Ze zijn goed bezig daar.”
Nu zegt Uijen er minder mee bezig te zijn, maar voorheen keek ze haar ogen uit als ze Marianne Vos op de televisie bezig zag. “Vooral het veldrijden, wat ik zelf ook graag doe, vond en vind ik prachtig om te kijken. Dan leefde ik zo fanatiek mee, dat ik denk ik net zo’n hoge hartslag had als Marianne zelf. Heel vet wat die allemaal klaarspeelt op haar fiets.” Inmiddels gaat Elise zelf ook richting de volwassen leeftijd en komt ze langzaam maar zeker in het ‘echte’ wielerwereldje terecht. Haar status snelt haar in rap tempo voorbij. Bij de Europees kampioenschappen tijdrijden in Frankrijk bleef ze de concurrentie ruim een minuut voor. Een prestatie die niet alleen zorgde voor eigen verwondering. “Mathieu van der Poel stond te klappen en ik mocht na afloop, zoals altijd gebeurt, champagne inschenken en uitdelen. Ook aan Marianne Vos. Dat is toch wel heel speciaal.”
Thuis was het eveneens ‘feest’. “Op coronawijze dan”, aldus de goedlachse Uijen. “Een groot feest is het natuurlijk niet geworden, maar er hingen wel spandoeken en er zijn - op verantwoorde manier – heel wat mensen langs gekomen om me te feliciteren. Mooi om zo na een week terug te komen uit Frankrijk.” Haar ouders en zusje Iris maakten het allemaal van dichtbij mee. “Die waren me achterna gereisd. Prachtig om dit zo samen te kunnen meemaken.”

Oranje shirtje
Het was een jaar van uitersten. “In februari was ik nog in Mallorca, daarna hadden we nog een wedstrijd in België. En toen werd alles stilgelegd. Toch is de coronaperiode voor mij best snel voorbij gegaan. Het was steeds onduidelijk of iets wel of niet doorging, dus gingen we gewoon op trainingskampjes en dergelijke. Zo kon ik toch steeds naar iets uitkijken.” Uiteindelijk ging het EK tijdrijden dus wel door. “Ik was al blij dat ik mee mocht. Ik had goede benen en wilde me graag meten, maar vond het al prachtig toen ik het oranje shirtje thuisgestuurd kreeg.” Het resultaat was de Europese titel en daarna volgde in eigen land ook nog eens het nationale tijdritkampioenschap. “Echt heel bijzonder dat ik die allebei gepakt heb”, zegt Uijen met een big smile op haar gezicht. “Op deze manier ga ik lekker de winter in.”
Wat de toekomst gaat brengen, daar denkt ze nog niet teveel over na. “Dat vind ik een moeilijke vraag. Ver in de toekomst kijken doe ik niet, ik ben vooral aan het genieten van wat er momenteel allemaal gebeurt. Tijdrijden, veldrijden, ik vind alles op de fiets eigenlijk leuk. Tijdrijden is gewoon een onderdeel van het wielrennen op zich. Ik houd er wel van om bezig te zijn met mijn materiaal en uiteindelijk zelf tot het gaatje te gaan op de fiets.”

Dubbel en dwars
Elise moet er genoeg voor laten. “Soms is het wel effe stressen, ja. Maar ik plan alles goed in. Verjaardagen van neefjes of nichtjes moet ik regelmatig laten schieten, dat is wel balen. Maar dat haal ik dan weer dubbel en dwars in. Ga ik gewoon een keer onverwacht bij ze langs bijvoorbeeld.” Met school heeft ze het ook al druk genoeg, aangezien ze aan haar examenjaar van het VWO bezig is. “We hebben net een toetsweek achter de rug, het gaat eigenlijk hartstikke goed. Net als fietsen trekt leren mij ook wel. Ik ben aan het kijken naar een vervolgopleiding, maar wat het gaat worden ligt nog helemaal open. Ik ben nog zoekende.”
Dan is het tijd om het interview af te ronden. Er moet immers getraind worden. “Ik heb het even rustig aan kunnen doen, kunnen genieten van het afgelopen jaar. Maar nu zijn we alweer rustig aan het voorbereiden op het nieuwe wielerseizoen. Ik ga regelmatig de bossen in, bij ons achter schiet ik zo de Maashorst in. In de Herperduin kan ik alle kanten op.”







Uw regio in beeld:

Een greep uit het thuisinhetnieuws fotoarchief:

sport nieuws

© 2020 Thuis in het nieuws | Webworks: DigiFactory Webworks | Design: Creativos 0.14816