Datum plaatsing: 16 juli 2021

Het werkzame leven van bakker Wim van Lier


Het werkzame leven van bakker Wim van Lier


Vinkel ('s Hertogenbosch): Chemisch analist. Dat was het plan. Zijn laboranten diploma had hij al op zak en middels avondstudies was hij druk met studeren voor zijn uiteindelijke doel. “Het is nooit de bedoeling geweest dat ik het bakkersvak zou gaan uitoefenen. Maar van de ene op de andere dag was ik bakkersknecht”. Op 18-jarige leeftijd moest ik vanwege
ziekte van mijn broer Martien, die werkzaam was bij mijn vader, stoppen met school en kon ik thuis in de bakkerij aan de slag”, zegt Wim van Lier (84). In Eindhoven werd hij vervolgens op de bakkersschool ingeschreven voor de opleiding broodbakken. Zijn complete leven, van geboorte tot heden, heeft hij inclusief vele foto’s verwoord in een
prachtig boek.


Door Jan van Ravenstein

Wim van Lier, van geboorte een rasechte Vinkelnaar. Zoon van Jo van Lier en Dina van Iersel. Jarenlang (1967-1995) fungeerde Wim en Joke van Lier- Cremers als de enige echte warme bakker in Vinkel. Wim en Joke: “We kregen vier dochters. Hanneke, Ineke, Caroline en Ingrid en personeel voor in de winkel of bakkerij, buiten af en toe een statigere, was er niet. Broodbezorger Karel van de Wetering die 30 jaar onze vaste bezorger was, bracht het brood dagelijks in Geffen, Nuland, Heeswijk en Berlicum aan huis”.
“Je moet wel met de tijd mee gaan. Automatiseren en investeren in moderne machines om je lichaam en je geest te ontlasten. Soms een noodzaak. Mijn arm en schouder gaf bij inspanning zo’n beetje de geest. Er moest iets gebeuren. Stoppen of automatiseren. Wij kozen samen voor het laatste”, aldus een vooruitstrevende Wim van Lier.

Wim van Lier
De gedachte achter het te realiseren boek waren niet zo breed als hetgeen nu is gerealiseerd. “De saamhorigheid in het dorpse (Vinkel en Geffen) wat ik heb mogen ervaren heeft mij bijzonder geraakt. Daar wilde ik wel over schrijven. Kijk maar eens naar de realisatie van de Vinkelse molen. Prachtig toch, Saamhorigheid pur sang. Geffen doet niet onder. Denk aan Effe noar Geffe, het boerderijtje, de oven natuurlijk en de mozaïektafel om maar een paar voorbeelden te noemen. Het dorpse gevoel, het besef dat er wel heel erg veel kan in een dorp. Maar vooral dat het moet blijven. Wij, als oudere generatie, moeten dat doorgeven aan onze jongeren. Gelukkig is er vanuit de jeugd al best actie op een aantal plaatsen”, aldus een bewogen oud bakker, ondernemer en ontwikkelingswerker.

Ontwikkelingswerk
Wim en Joke namen, na een mooie verbouwing, hun intrek in het opgesplitste deel van Joke haar geboortehuis in Geffen. Wim ging mede op verzoek van de ministeries van economische zaken en ontwikkelingshulp naar het buitenland. Zijn allereerste aanzet als ontwikkelingswerker met het doel om advies en voorlichting te geven aan de collega’s daar. Wim: “Kennis delen om (middelgrote) bedrijven te versterken, dat was het doel. Als bakker en ondernemer had ik genoeg ervaring om advies en voorlichting te geven. Ik ben in veel landen geweest, bijvoorbeeld in Curaçao, Gambia, Rusland, Oekraïne, Moldavië, Kazachstan en Kirgizië. Ook kocht ik hier in Nederland gebruikte
machines op en liet die naar ontwikkelingslanden vervoeren om daar bakkerijen te verbeteren of op te richten”, zegt Wim. Tot in detail heeft hij alles, op een prettig leesbare manier, in zijn boek beschreven. “De missie naar Kazachstan werd geen succes en achtervolgt mij soms nog in een kwade dromen”, zegt hij met een zuur lachje. In Oekraïne heeft hij gewerkt, maar ook in het Russische in Kirgizië wat hij als heel bijzonder heeft ervaren. Het bedrijf in Kant dat mijn kennis wilde gebruiken was van een Irina, een slimme ondernemende dame.

Wim Beker
Het brood verkochten ze daar voor een dubbeltje, maar ze leken wel op klinkers, niet te eten. Irina wilde graag een bakkerij waar westerse producten werden gemaakt. Die heb ik geïntroduceerd en dat liep als een trein. Het klikte en we hadden vertrouwen. Ik heb tekeningen gemaakt voor een nieuwe bakkerij, een winkel met een gescheiden afdeling voor brood en gebak. Een half jaar later kwam ik er weer en er stond een zeer modern pand, dat zelfs voldeed aan westerse maatstaven. Ik was verrast, want op de gevel stond naast de Nederlandse molen mijn naam (Wim Beker) afgebeeld. En in de winkel geen gebruikelijke foto van de president, maar een foto van mij... Hoe mooi is dat. Ik was zo trots als een aap met zeven staarten”, zegt een glunderende Wim van Lier.

Broodoven
Terug naar de eerste opzet: De saamhorigheid in een dorp. Met hetgeen hij opgeschreven had, inclusief alle foto’s, bracht Wim na een tip van Adriaan van Zandvoort een bezoek aan Heemkunde specialist Gerrit van den Helm voor hulp. “Op mijn beurt heb ik de hulp ingeroepen van Ruud Verhagen. Het bakken van brood door Wim in de oven en het creëren en bouwen van een fonkelnieuwe ‘ouwe’ broodoven is vervolgens door Wim verteld en beschreven. Zeker de daar ervaren saamhorigheid verhaalt hij zo nu en dan met emotie. Wanneer Wim eenmaal op zijn praatstoel zit komt er in feite nooit een einde aan een boek. In eerste instantie waren het iets van zestig pagina’s.
Na wat gesprekjes met Wim waren we al op pagina honderd… We hebben er op een moment zowel letterlijk als figuurlijk een punt achter gezet”, zegt Gerrit van den Helm, voorzitter van Heemkundewerkgroep.

Boek 10 euro. Te koop: Heemkundewerkgroep Vladerack, Wim van Lier privé, Jumbo Geffen, Molen de Zwaan
Vinkel




Uw regio in beeld:

Een greep uit het thuisinhetnieuws fotoarchief:

algemeen nieuws

© 2021 Thuis in het nieuws | Webworks: DigiFactory Webworks | Design: Creativos 0.30873