Datum plaatsing: 23 okt 2017

Laacheswrk



Door: Klaas van Btte: Al meer s unne kwart euw zen Tien n Ant ons vaaste vriende it Vorstenbosch. We zien mekare weekeleks n d vervilt noit. We hen alt buurt zat n zen dr op gespitst de wirreld van de vroleke kant te bekijke ondanks alles. t Is hier w d betrft nog lichelek fist, want dr velt bekant alt w te laache.
Tien waar dees week amper binne of ie zaat al op te schppe da-t-ie n por goei neij moppe ha opgedaon bt weekelekse biljrte: Witte w de mist Blze jongesnaam is? vroeg ie mee. t Bleef stil. Nie? Ds Wil-friet! Dr wier gelaache en da gaaf Tiene moed vur zn volgende vertelsel: t Waar rond Pinkstere 1940, vlak n t begin van de Twidde Wirreldorlog. Dr lage Duitsers in Deurze n die han geheurd d dr Franse saldaote han meegevochte um de bezetting te vurkomme. Ze vroegen in de drpskroeg: Wo sind die Franzosen? Ze kriege vlot antwoord: Daor, daor n de pruvers stuurde de moffe nor Frans Hose, ok wl dn ezel genoemd, die teege dn dijk zaat te wone. Nou gaaf d nie veul, want Frans waar dr toch noit; hij zaat alt in dn bak vanweeges zn streupe. Ja zn dinger hurde wij gire, zin ons vrouw n ik waar t mi heur ins. Dr viel efkes n tevreeje stilte; we slrpten n onze koffie en knaauwden op ons kuukske.
Ik von dk ok iets moes bdrage n begos vurzichtig mi: Nou we t toch over dn orlog n de bezetting hebbe, schiet ik mar mee deur nor de bevrijding Toen Harrie op de Hoeve nt bevrijd waar, vroeg dn buurman of hij al Engelse ha gezien en gesproke. Nee, d ha-t-ie nog nie Nou, dn buurman wl. Das arig volk! zin ie. Witte w die Engelse teege n prd zegge? Dr wier nie gereageerd n dn buurman riep: haos! (Dt s horse geschreeve wier, zal ie nie geweeten hebbe.)
Ik waar nog steeds n de burt, mnde ik: Ze noemden m de Petat. Vruuger ha-t-ie alt ipel versjouwd, mar nou waar ie vort oud n krmmig. Hij gonk mi nen aauwverwetste rollator dur t drp. s ie muug waar, gonk ie efkes op t plnkske tusse de wielekes van zn hulpstuk zitte. Kmt de postboi langs n ruupt: Oo, Petat, laast van aardappelmoeheid zeeker!? Zn historiese anekdotes blieve toch alted schn, mnde ons Bt en ze naam t iges over: t Gezelschap van gepensioneerde lerare waar op beevert geweest nor t graf van dn aauwe kleega, plebaan Grrit van de Camp, die op een van de moiste kerkhove li van hil t laand; Sint Jozefoord in Naolend. N t grafbezuuk moes de club op de fiets nor t Rsmlles terras. Mar twee kosse dr nie fietse en die moesse same mi dn auto van Nuland nor Rsmlle. Um persies te zen dus, van dn Duynendael nor dn Drieprong. Ze riejen n rieje, mar ze kwame pas n half uur ltter s de fietsers n b Villa Fleurie. Abel, dn brijer, verkondigde: Jongejonge, wor hij toch amml heen reej, dr ston al vort Sneek op de borde!
Tien naam t stkske wir over: Onzen Harrie h zn ige wir s ziek gemeld. Toen zunnen baas vroeg w-t-ie mankeerde, antwoordde-n-ie : n lui oog! Mar dan kunde toch hendig komme werke, zin zunnen baas. Nee, zin ons Harrieke, dn dokter zin d t helleml waar itgezijd! We han wir laachkorrels zat gehad vur n hil week.

© 2017 Thuis in het nieuws | Webworks: DigiFactory Webworks | Design: Creativos 0.01812