Datum plaatsing: 25 dec 2017

Vintage



Door: Klaas van Btte: Ons Bt ha nor nlijing van al d me too gedoe n stukske gemakt d Strakke bjems hiette. t Gonk r over d veul maansvolk b t zien van n strak gespanne vrouwekuntje de neiging kreg dr teegenn te kltse. D is alt zoo geweest n vruuger han we van ongewenste intimiteite nog noit geheurd. Teegesworrig hedde s maansmins veul kans d ge n klap trugkregt s ge ongevraogd n n vrouwelijf zit n ds prima. Alleman moet weete d-t-ie zn haand thuis moet haauwe s oe niks gevraogd wordt. Mar wk nou vrimd von in d stukske van ons beeter helft is d ze t schnste eigelek vergeete waar. t Waar zoo d n vrouwke zn best n t dwile waar. Ze ston daor mi n gespanne battereij dr igen it te slove. Dre mins kwaamp onverwaachs nor huis; hij ha vorstverlet gekreege. Hij zaag zn eega beezig, sloop r nor toe n kltste ze teege dr kuntje. Zonder op te keijke, zin t wefke: Twee mikke n n vlaoi! Kik, d ha nou dn itsmijter van ons Btte verhaal moete zen.
Ik hagget dr over toen we onderweeges ware nor Tiene n Ante vur onze weekeleksen buurt. t Waar daor n hartverwrmend welkom zoows alted. Toen we wir n ons vertraowde buurttoffel zate, begos de zon innins te scheijne n ik zin: Moete toch s keijke w die beum nou mooi stn te schittere in de zon mi die leste hrfstblaojer. G meugt hier grust nog s dikker nor die beum komme keijke, onneuzelde Tien trug. Kik, zn stom antwoorde kunde van hum verwaachte. Ant en Tien han nog n krstmrt op t programma staon. Nee, mi zn mrt makte ons nie bleij, riep ons Bt, mml tzlfde prutsgrij n overal van diejen opgewrmde wijn Ik zaag d heur opmrking nie goewd viel n begos mar over ons krstprogrammas wormi we de leste mnd z druk zen. Krsmis is n vrolek fist van hoop, verkondigde ik. J, riep Tien mee, n van unnen hoop liefde. Ik zuuk steeds nor krstverhaaltjes n gedichjes wormi de minse schik hebbe. Ok ons liedjes zen bekant alleml bleij. Mi bleij moete vandaag dn dag lillek itkeijke, snpte de ons. Nou, gonk ik wijer: de krstliedjes van Ad de Laot zoows de Vierde Kunning n Gloria die bleijven t goewd doen, mar ok onzen igen hit van Hurt nou toch! Die heure tot de vintage van ons veurstellinge. Ik ha mee spijt dk d woord vintage gebrikt ha, want Ant riep aachtermekare: de w van de veurstelling? Vintage, verklaarde Tien, ds n mddewoord van de antiekmrte! Ik verschoot r af d hij d wies. t Is eigelek heel simpel, gonk Tien wijer, ge moet oew ige gewoon al d bliekend volk veurstelle d langs de kraome kmt geslnterd Dieje kpman zi dan alle kirres: Vint iets? Van znnen itleg, zakt oew boks toch af! zuchtte-n-ik. Och, laachde Ant, d kende toch onderhand van diejen taolgeleerde van ons. D viel in goeie irde b heure mins; hij reageerde pront mi: Ons moeder zin alted: Ge maagt alles eete, mar nie alles weete n daor zitte we nou dan. Dik n stom!
De vrllie kriegen t nog over de kook vur Krsmis. Dr ston hil w op t program. Doe nou mar nie te veul,tmperde ik de ons. Enkelt dn dag d ons Mrietje mi de jong dist kmt, moet dr grij zat zen, want d hurt nou imml b Krsemis. Ons Bt knikte.

© 2018 Thuis in het nieuws | Webworks: DigiFactory Webworks | Design: Creativos 0.01632