Datum plaatsing: 25 jul 2010
Maandbrief uit Burkina Faso
Door: Jan Beekman: Lamoussa voltooide na drie jaren haar opleiding aan de naaischool onder leiding van zusters in Boulsa. Ze werd vierde van de 32 leerlingen. Ze leerde het naaivak, niet op een elektrische- of trapnaaimachine, maar op één die je met de hand moet bedienen. Want Lamoussa is ernstig lichamelijk gehandicapt. Ze is amper één meter groot; een bult misvormt haar kleine lichaam, en haar handen en voeten staan verkrampt en verdraaid. Maar haar gezicht is gaaf en mooi. Haar ogen open, bijna strijdlustig sterk.
Lamoussa is 27 jaar. Gehandicapt, maar wel een krachtige, intelligente persoonlijkheid. Tot haar zevende jaar kon zij niet lopen. Heel haar jeugd en nog jaren daarna werd zij door haar moeder beschermd en verborgen gehouden. Schaamte, angst. En niet naar school.
Vooral in kleine afgelegen dorpen weten mensen vaak niet goed raad met gehandicapten. Is de handicap een straf van God voor de persoon of de familie? Is de gehandicapte een genie, dat onbekende krachten in zich draagt? Wat kan hij in de familie teweeg brengen? Iedereen is een beetje bang. Je kunt je beter maar wat afzijdig houden. En geen man zal een vrouw als Lamoussa willen trouwen.
Toen Lamoussa volwassen was geworden, nam zij het heft in eigen handen. Zij doorbrak de moederlijke bescherming en wilde zichzelf worden. Zij koos voor een opleiding aan de naaischool. Zij werd aangenomen. Ze bleek intelligent en leerde het vak met succes. Tegelijk pikte zij de Franse taal spelenderwijs enigszins op; ze verstaat en spreekt nu een beetje Frans – als ze maar durft!
Lamoussa kwam enkele jaren geleden op ons pad, toen zij naar financiën zocht om haar naaischool te betalen. Het Leerlingenfonds kon haar schoolgeld betalen. Als dank daarvoor borduurde Lamoussa voor mij een lichtblauw tafelkleedje, met kleine rode en gele bloempjes. Ongelooflijk hoe haar misvormde handen tot dit fijne werk in staat zijn.
En nu, na haar opleiding, hoe verder? We spraken er met Lamoussa over. Zij had al goed nagedacht: “Ik zou het liefste één jaar in een atelier werken om vooral wat betreft herenkleding nog wat méér te leren. En als ik thuis een naaimachine zou hebben, zou ik veel kunnen oefenen.” Vanuit het Leerlingenfonds hadden wij al gedacht aan een naaimachine als cadeau bij het einddiploma, zodat ze thuis een beetje voor zichzelf zou kunnen werken.
Een oom van Lamoussa heeft in Boulsa een atelier bereid gevonden haar aan te nemen, als medewerkster én als ‘leerling’. Nu moet zij wel een onderkomen vinden, een ‘kamer huren’. Lamoussa dacht dat dat niet zo moeilijk zou zijn. We hebben afspraken gemaakt. Zij ziet uit naar een goed onderkomen en berekent wat zij aan huishoudelijke dingen nodig heeft. Wij zullen in Ouagadougou op zoek gaan naar een goede naaimachine met handbediening. Binnen een maand zal Lamoussa wel aan het werk kunnen.
Lamoussa beseft dat zij een prachtige kans krijgt.
Haar open dankbare lach was mooi en sterk.
De handdruk, met haar misvormde hand, vol kracht.
Lamoussa heeft haar eigenwaarde en zelfrespect hervonden en bevestigd.
Zij heeft toekomst.
Jan Beekman
Assoc. Nabasnoogo, BP 91 Zorgho, Burkina Faso, tel. 00226 40708673, e-mail: nabasnoogo96@yahoo.fr.
Giro 8161466 t.n.v. Stg. Emmaus Haren, Middenweg 14, 5368 AG Haren, o.v.v. Burkina FAso, e-mail: haren@emmaus.nl
Home
Volgend bericht
Vorig bericht
Vorige pagina
1111 keer gelezen
