Datum plaatsing: 01 sep 2010
Bijna dood
Door: Oud is goud: Bewustzijn is niet te lokaliseren in de hersenen. Wellicht is het niet tijd- of plaats gebonden (non-lokaal), maar is het overal.
Cardioloog Pim van Lommel onderzocht ruim twintig jaar het fenomeen van de bijna-doodervaring. Hij schreef er een boek over: Eindeloos bewustzijn. Hij werd er voor de eerste keer mee geconfronteerd in 1969 bij een reanimatie. De patiënt was na zijn reanimatie zeer teleurgesteld dat hij bleef leven. Hij vertelde wat hij tijdens zijn hartstilstand had gezien: een tunnel, muziek, kleuren, een prachtig landschap. Dr.van Lommel had altijd geleerd dat iemand die bewusteloos was, geen bewustzijn kon ervaren. De hersenen functioneerden niet en er was toch sprake van een een zeer helder en inzicht gevend bewustzijn.
Wat is dat bewustzijn
Dat bewustzijn is dus niet te lokaliseren in de hersenen. Je hersenen functioneren misschien als een lichamelijk opvangstation om dit bewustzijn om te zetten in ruimtelijke (immanente) denkbeelden. Zonder het lichaam en de hersenen bestaan er geen woorden en begrippen. Het lichaam sterft en vergaat, het leven verdwijnt. Het tijdsloze bewustzijn lijkt te blijven, maar het is onbenoembaar. Mensen zien in een bijna-doodervaring een overweldigende onvoorwaardelijke liefdevolle aandacht en acceptatie, een absoluut levensinzicht. Wat overheerst in alle verhalen is: liefde.
Juul.vd.kolk@home.nl Tel 0412-623026 www.senioren-oss.nl
Home
Volgend bericht
Vorig bericht
Vorige pagina
1065 keer gelezen
