Datum plaatsing: 07 jan 2012
Zalig…
Door: Klaas van Bètte: “Zalig neijaor!” riep Ant, toen ze hier nò de jaorwisseling wir op de klep viel. “Zó zalig zal dè nie worre,” reageerde ons Bèt. “Al dè gedonder in ons kerk, daor worde toch nie goewd van. Bluijsse hi veul verstand dè-t-ie z’n gaauwe bisschopschap nie gevierd hi. Ge zót oew èige toch vort schame dè ge nog katteliek bent…” “Nou, nou,” temperde ik de ons, “ge kun ’t geloof toch nie opgeeve, umdè d’r ’n dil priesters hullie haand nie thuis hen kunne haauwe.” Daor ha’k wè teweeg gebrocht. Ant din d’ren duit in ’t zèkske mi: “Haand!? d’r waar hil wè meer wè ze nie thuis kosse haauwe. Ons aauw pestoorsmeid hagget wèl bé’t rèchte èind, toen ze zin dè al die ongetraowde priesters lòtter zùipers of smerlappe worre.”
Ik von ’t ’n onzalig onderwèrp èn zin: “Wè men opvelt, is dè gullie ’t enkelt mar priesters noemt.” “Ja nèt,” viel Tien men drèigend bé, “wè denkte van al die nonne van vruuger?” De vròllie gave gin òssem èn dùrrum din ie deur: “ik geleuf nie alles wè d’r over die gisteleke verteld wordt. Ik heb jorre bé de fraters op school gezeete èn ès ik nou al die rottighèid lees, denk ik: ‘wè hi d’r toch òn men gemankeerd, umdè’k noit laast gehad heb van leermisters’?”
Ons Bèt waar in de weer mi koffie èn bankètstaaf èn toen alleman bediend waar, zin Tien: “zunt eigelek dè’k nou vur gin schaoivergoeding in ònmèrking kom…” Zón klippelreactie ha gin man verwaacht. “Dè zal ons kerk veul smartegèld gòn koste,” gonk ie ok nog deur. D’r wier geslùrpt èn geëete èn gezweege. We dochte denkelek allemòl ’tzèlfde. (Innins drong ’t tot me deur, wè ons vrouw gezeed ha. Ik moes ’t jaor ès Klaas van Bètte mar ’s pozitief beginne... Oei oei, dees zó dan ginne gelukkige start vur ’n zalig neij jaor zen…)
“Èn wij mar alt denke dè de zondaars opzeij in de biechstuul zate,” begos Ant wir. Ons Bèt kreeg ’t innins over Ballekum. Hier is de lesten ted veul te doen over de kerke van Mirroi èn Ballekum. Wè moete ze daormi ònvange? D’r zen d’r die de aauw kerk van Ballekum wille slope èn daor ’n klèin neij ner wille zette, terwijl die van Mirroi ’n prachtige simpel kerk is die nog jorre mee kan. Mar die wille ze gòn verkoope... D’r bleijve alt minse zonder smaak die de Mirroise kerk nie mooi veijne,” bromde ons vrouw wijer, “mar dè’s gin wonder, want ès ge ziet wè d’r in Ballekum òn ‘esthetische objecte’ te veijne is, bende zoo klaor.” “Esthetisch?” riep Tien, “kunde dè eete?” “Vur lomp stom volk nèt ès gé za’k ’r bé zegge dè ‘esthetiek’ ‘schónhèidsleer’ beteekent,” vloog de ons d’r mee op. “Die kerk van Ballekum is wèl zó lillek,” zuchtte Ant, “ze hen dè interieur rond ’t altaar oit mi ’n Moors badhuis vergeleeke èn daormi han ze groot gelijk.” “’t Zal orspronkelek oit ’n schón kerk geweest zen, mar nò d’n orlog, zonder torre, kunde ze toch nie mooi mer veijne,” viel de ons bé. “Ze han ze toen, mee nò d’n orlog al af moete breeke,” mengde Tien z’n èige in ’t gesprek, “dan han ze dè nou nie mer gehoeve…” “Mar nou ’n neij kerk gòn bouwe.., dan hedde toch ok gin verstand. Wè hedde òn ’n neij gebouw wor gin man mer kùmt!” stukte-n-ik. “Ès ze zónnen bouw wè multifunksioneeler make,” mènde Ant vurzichtig, “kan de gemeenschap d’r denkelek toch nog wèl plezier af hebbe, of nie dan?”
“Ons kerk wordt noit niks mer,” schudde Tien z’ne kop. “Uurst zen die schijnhèilige al dè misbruik bleijve ontkenne èn nou mèine d’r nog van die neij priesters dè ze ons de les kunne leeze. Ze moete van geluk spreeke dè we ze nog nie weggejage hebbe. Ik geleuf niks mer; ik geleuf ’t wèl vort!” “Ja nèt,” viel ons Bèt bé, “de bisschoppe meuge d’r ’n les ùittrekke in plòts dè ze mi d’r farizeeër reegels komme. Èn dè gèldt nog veul harder vur dieje paus...”
Ik waar ’t onderwèrp bùi èn riep: “Pozitief, minse! ’t Is mar goewd dè we ’n neij jaor hebbe. Ik hoop dè’t vur ons èn m’n leezers ’n goei jaor wordt mi of zonder kerk. Èn geleuft al die krizisklètsers toch nie. Ge moest hier de winkelreije ’s zien bé de supermèrte. Wij hen ’t nog noit zó goewd gehad èn die doemdenkers op de tillevizie èn in de krant mar lulle over nóddige bezuiniginge. Overal springe de verlichte hèrte van de muurre èn stòn de kèrstbeum dag èn naacht te brande, knal ’t vuurwerk de locht in èn wij mar inleevere…” ’t Wier stil èn toen riep ik ok nog: “Èn mi de kerk in Ballekum kùm ’t wèl goed…; daor is nou ’t lek bove..!”
Home-
Volgend bericht
-
Vorig bericht
Vorige pagina
337 keer gelezen
