Datum plaatsing: 23 jan 2012
Profiteurs
Door: Klaas van Bètte: Ik wógget jaor zó gèire pozitief beginne, mar wij hen ’t hier van de week wir over ’n verveelend onderwèrp gehad: de dood… Ons vrouw ha smèires bé de koffie innins gezeed dè wij mar vast ’s moesse beginne te spaore vur ons begraffenis. Ze ha krèk in de krant geleeze wè dè teegesworrig ammel kost. “Èn d’r wordt dur die begraffenisondernimmers alt misbruik gemakt op oew zwakste moment,” zin ze de krant nao. “Ge moet dùrrum vurrùitzien èn de dinger reegele nou ge’t nog kunt…” Ik kreeg daor mee kaoi zin af. “Ik heb al sjegrijn genog gehad mi die stom kiest van aow,” greens ik èn din weg um mi onzen hond ’n rundje te make.
Ik waar amper trug of daor begos ze toch wir èn nou mi papier èn potlood vur d’r neus: “moete gé hier ’s zien. Al die zwarte krèije zen gewoon aasgiere! Ik lees hier over de ‘begraffenisindustrie’ dè d’r bedrage van bekant twentigduuzend euro in reekening gebrocht worre!” “Ja,” bromde-n-ik trug, “dan begint toch mar te spaore.” Ons Bèt begos tot overmaot van ramp alle afzonderleke kosteposte op te noeme: “krante-advertènsie: duuzend euro; raowkaarte: driehonderd euro; aflegge en overbrenge nor ’t raowcèntrum: vierhonderd euro…” “Ho ’s,” sprong ik ’r tusse, “ik wil hillemòl nie nor ’n raowcentrum; ik bleijf gewoon thuis!” “Ik geleuf nie dè gé dè nog ùitmakt,” zin ze gemeen. “De kerk mi de mis, dragers, ùrgenist, condoleanceregister èn bidprèntjes: minstes vijftienhonderd euro...!” “Ik laot gin mis mer doen nou ’t mi de kerk vort zó wijd mis is,” din ik ’r teegenin. “Ja èn dan moete weete dè we alt ons gezinsbijdrage betòld hebbe èn dè we dùrrum korting zón moete kreijge,” gonk ons beeter helft verongelijkt wijer. “Bloemstukke èn vervoer nog ’s ’n dikke duuzend, schat ik…” “Bè ja,” riep ik opstandig, “ge vat mar gewoon blommen ùit onzen èigen hof, ik zal wel zùrge dè’k in de zommer doodgò èn die veurreijkoste hoeven ok nie; gewoon aachterum...!”
“Nee, ge gòt ’r veur ùit,” kètste ze trug… “èn dan moete weete dè die graaiende ‘ùitvaarders’ rustig ’n basistarief van ’n por duuzend euro in reekening brenge! Dè noeme zèllie de algemeen koste…!” Ik wier nie goewd van al d’r informasie, mar ze ha wir niks in de gater. “Begraafplòts èn grafkoste: ’n vierduuzend èn unne grafzèrk meer ès drieduuzend…, daor gò’k nog feliet af,” dramde ze deur. Ik zuchtte diep en zin niks, mar zaat innerlek te koke. “’n Koffietoffel vur ’n honderd man hedde zeeker nie onder de duuzend èn dan kùmt daor ok nog ’t bedrag beij van de video-opname...”
Die leste opsomming din de deur dicht! “Honderd man!? Bende van plan de hèrremenie te vraoge? Zoo van proost! hij is d’r nie mer; ’t fist kan beginne! Èn gé zet hillemòl gèk òn ’t worre mi oewe video! Ok nog unne raowclown misschien!? Ge wilt zeeker neij kleer ònschafte vur oewe rol in de èindveurstelling!” De ons keek beleedigd, mar waar nie tèine: “dan kùmt ’r nòdderhand natuurlek nog ’t bedrag bé vur de dankkaarte en de dankadvertènsie...” Daor waar men maot vol; “bè ja! Gò de wirreld ok nog mar bedanke dè ik ’r nie mer ben,” snaauwde-n-ik, “ik zal gerdomme m’nen dood zoo wèl haole. Ès’t zó wijd is, zal ons Mrietje de zake wèl reegele; schèijde gé d’r onderhand mar ’s af mi oewe lijkeklèts!?” “Daor geuget nou nèt over, gaperd! Dan vatte die krèijen oe op oew zwakste momènt èn betòlde oew èige scheel!” “Nou, ès gé eer ùit d’n ted zet ès ikke, wor ’t veul goeiekopperder, dè’s zeeker....’n Kiest he’k al!” Ons vrouw schudde d’re kop èn din zuchtend nor de geut.
Midden in dees ‘begraffenisstemming’ kwame Tien en Ant hier binne. Tien waar bleij ès ’n klèin jong, want hij ha al z’n leste biljèrtperteije gewonnen op een nao! “Goewd dè ge nie alles gewonnen het,” riep ik streijlek, “anders hadde wir wijd neeven oew schoewn geloope.”
“Ge hagget wir goewd mis mi oew Ballekumse kerk,” kètste Tien trug; “ze gòn ze slope!”
Ik waar dik tevreeje mi de komst van ons vriende èn de veraandering van onderwèrp. Èn toen innins zin Ant gaansèchtig: “hadde gullie dè ok gezien van die begraffeniskoste? Ès ge ziet wè oew èind teegesworrig vort kost, kregde toch schrik um nog dood te gaon..!”
“Jè, wir lèkker pozitief,” docht ik èn schudde m’ne kop.
Home-
Volgend bericht
-
Vorig bericht
Vorige pagina
288 keer gelezen
