Datum plaatsing: 27 jan 2012
Huudjesduukskes
Door: Klaas van Bètte: Pozitief beginne, ha’k m’n eigen op m’n hart gedrukt…, want ons Bèt maauwt d’r al sens neijaorsdag over dè’k zó wèinig pozitiefs te melde heb. Èn ik heb al de hil week zówè niks anders geheurd èn geleezen ès over die verdùlde hoofdduukskes. Ons Bèt wil nou mi de kommende karnevalsdaag mi al d’r vriendinne unnen hoofddoek gòn dragen mi ’n duukske d’rover ùit protest. “Ge moet oew èige ‘parteij vur de vrijheid’ noeme èn dan ùit gòn wille make wè ’n aander ònduu,” greens ze hier dur d’n hèrd. “Dieje peroxide begient nou ok òn d’n binnekant van ons ‘kopvoddeblondje’ verbleekend te werke,” knoorsde ze d’r venéndig aachteròn. Ik keek ’r van op, want de ons haauwt d’r èigen over ’t algemeen hillemòl nie mi pollitiek beezig èn ze moeten al heel wijd neeve de pot gepiest hebbe, vur zé d’r wè af zal zegge. Mar nou waar de maot kennelek vol. “D’r is gin parteij te veijne wor de leste jorre zóveul rotzooi èn stom volk is binne gehòld ès bé die PVV,” spètte ze ok nog nao. Ik wies mee dè ze op de Limburgsen Bosjesman doelde èn zuchtte instemmend, umdè’k ’t smerrig negativisme van dè sort al vort zó lang gloeiend bùi ben. “’t Èrgste is dè die onbeschofte stommelinge ok nog dur ons gemeenschap betòld worre,” klaagde de ons terècht.
Ik heb ’t nèt zó min gèiren over pollitiek ès ons beeter helft, want ik weet ’r nie genog vanaf, mar ik èrger m’n èige wèl gruuwelek òn die zóggenaamde ‘gedoogers’, wor nou nèt niks pozitiefs vanùit gekommen is. Ès ge toch ziet wè die slapjanuzze vur stennis maken over dinger van niks, dan kunde ok wèl weete hoe zèllie umgaon mi dinger van wèirde… Kikt mar ’s wè d’r in de ‘gedoogzône’ in deezen ted van recessie èn bezuiniging dur hullie al allemòl bereikt is! We meuge op sommigte plòtse 130 èn we hebbe vort cavia-plisie! Ja, dan hedde toch ècht wèl veul gedaon um ons ikkonomie wir òn de gang te kreijge! “Hil die PVV klub hi chroonies gebrèk òn fesoewn en creativiteit!” konstateerde ons weederhelft, “’t onderzuuk van diejen Hond gaaf òn dè meer ès tachentig procènt de kunnegin gelijk gaaf, toen ze de hil vertooning van ons ‘blondje’ ”èchten onzin” noemde… Ik wó dè d’r nou ’s wè minse mi balle opstonne die diejen onneuzele ’s goewd de les laze,” docht de ons hardop en ik zaat m’n èige te vergape. “Ja, d’r zitte veul broekschijters in ons kamer,” zin ik zuutjes.
“Hopelek wordt dieje Limburger mi de karneval overal flink over d’n heekel gehòld, want dè hi-t-ie dik verdiend,” riep ons vrouw strijdvèirdig. “Mar dan zen d’r alted ok wir die zegge, dè alle òndacht goewd vur ’m is…,” temperde ik heur. “Nou, hij is anders behoorlek òn ’t zakke in de peilinge,” verweerde ze d’r èige, “en dè’s mar goewd ok!” “Ja, gelukkig,” docht ik.
Ons Bèt zó gèiren hebbe dè alle karnevalvierders dees jaor mi ’n hoofdduukske over ’nen hoewd of pèt de straot op gonge. Èn nou trèft ze’t wèl, want ze hen ze wir op verskèije plòtse gevraogd um d’n optocht te zjureere. Èn in Zandhaozendùrp hi d’n optocht dees jaor toepasselek ’t motto ‘op zunne kop’! Daor zal dus alleman iets op z’ne kop drage èn hopelek worre dè net ès bé ons kunnegin huudjes mi duukskes! Ons beeter helft mag in Rósmòlle mee ùitmake wèlke de moiste zen èn ja, daor is zé wèl bedreeven in, al zeg ik ’t zèlf.
Wij zitte d’r wir goewd veur mi die dol daag. We hen al vur ’t Elfde Jèske van Sjake nor de Kentering gemeuge. In de wijeren ònloop moete we nor de Zeeverdursaovende èn nor de Knoergoei èn mi de Vastelaovend èiges worre we ok nog bé de Zandhaos èn in Oeteldonk verwaacht. “Ès we dè op onzen aauwen dag ammòl mar overleeve,” zuchtte-n-ik, toen ik dè overdocht. Mar ons weederhelft duu krèk of we nog achttien zen èn zet alle mankemènten ùit d’re kop. Nou kan ik dè wèl ’n bietje begreijpe, want al die genoemde plòtse hen d’re karneval dik vur mekare. ’t Is arighèid um mee te meuge drèije in ’t jaorleks vastelaovends volksfist bé de Blaowen Beer, de Hannuzze van Zandhaozendùrp èn de Knoerisse van Uje.
Die plòtse hen ummers ’n puike organizasie! Pètje af…! Mar vur ons Bèt dus huudje of duukske op! Èn wijer geleuft zé ’t wèl èn denkt nèt ès dè vrouwke dè mi ’n èijerdùpke op d’re kop èn ’n rek vol èijer op d’r ùitgestrekte èrm lest in d’n optocht liep. Op d’ren aachterkant ha ze ’n plaot mi d’n tekst: ‘ze kunne gelijk kapot valle!’
Home-
Volgend bericht
-
Vorig bericht
Vorige pagina
273 keer gelezen
